Jednym z najczęstszych zastosowań pompy ciepła w naszym kraju jest wykorzystanie ciepła płynącego z gruntu poprzez kolektor gruntowy inaczej zwanym kolektorem ziemnym. Jak o czynnika niezamarzającego używa się tu solanki, która krążąc w długiej wężownicy zakopanej na głębokości 1,2 – 1,5 metra odbiera ciepło z ziemi a potem oddaje go do obiegu chłodniczego pompy ciepła. Czynnik, który odbiera ciepło podwyższa temperaturę z – 20 stopni Celsjusza do około 0 stopni, następnie zostaje sprężony a wtedy jego temperatura rośnie do 129 stopni C. Ciepło to oddane do instalacji centralnego ogrzewania w budynku jest w stanie podgrzać wodę do 65 st C.
Elementem jaki wpływa na wybór powierzchni kolektora ziemnego jest niewątpliwie rodzaj gruntu, typu budynku. Przyjęło się, że powierzchnia kolektora powinna być od 1,5 do 2 razy większa od powierzchni użytkowej domu. Często gdy działka na której znajduje się budynek jest małej powierzchni stosuje się sondy pionowe, które pobierają ciepło z gruntu ze znacznych głębokości nawet kilkudziesięciu metrów. Koszty zastosowania tych technik są porównywalne.